Ord la vita da Ludmilla Cahenzli
Quellas stos jau era avair

Da Ludmilla Cahenzli

Frust total. Suenter in’odissea tras tuttas stizuns da la citad hai jau pensà ch’jau haja finalmain chattà ellas. Mias jeans novas. In pèr superlessigas jeans che adempleschan trais premissas: Jau vegn da serrar ellas davanttiers. Ellas cuvran mes tgil schizunt cura ch’jau ses. Ed ellas èn giudim betg uschè largias ch’jau ristg in accident. 

Jau ma volv avant il spievel en la cabina. Ellas fissan perfetgas – largias avunda ch’i na fa nagut, sch’ellas van en in zichel cun lavar – e stretgas avunda ch’il tgil vesa ora sexy sco quai ch’i s’auda. Tuttina crescha la depressiun ord la chautscha, si tras mes pèz, siadora en ils egls, nua che las larmas èn orasum. 

I n’è betg il pretsch orrent da 230 francs. Lez è era ina catastrofa. La gronda catastrofa è: Malgrà la superperfetgamegagaila furma, na pos jau nunpussaivel cumprar la chautscha. Ella è isada. Gliez fiss gea era flot. Ella vesa ora, sco ch’in cowboy avess purtà ella da chavaltgar duas giadas da Santa Fe tras il Grand Canyon fin en California ed enavos. Las sdrimas alvas davanttiers sesan en il dretg lieu. La catastrofa è davostiers. Là hai dus tatgs sblatgids che avessan dad esser entamez la gauta-tapun. Ma tar mai èn ils tatgs plinengiu. U forsa èn mias gautas-tgil memia ensi. En mintga cas vesi ora uschè ridicul che jau na gughegel strusch da pensar tge che mia figlia schess. «Jau na t’enconusch lura per cas betg, sche ti vas enturn uschia. Quai è gea total sper ils chalzers.» Quai fiss ca. il pli gentil ch’ella schess. 

Jau ponderesch da cumprar las chautschas e da dar colur ellas. Ma per quest pretsch! Na Ludmilla. Vai anc! Jau bandun la cabina e dun las chautschas a la vendidra. Lezza ma guarda cun tanta cumpassiun ch’igl è gist maltschec. Ella è satiglia (grondezza 34) ed ha il tgil en il dretg lieu. Jau la pudess stranglar persuenter. Ora en l’aria frestga emprov jau da m’imaginar co ch’il tgil da la vendidra vesa ora en ventg onns ed jau hai immediat buna luna. Ludmilla, ma di jau, ti has spargnà ina massa raps cun desister da questa cumpra. Also èsi bain uras dad ir e prender in café. 

Durant baiver café observ jau la glieud che passa avant l’ustaria. Jau fatsch cunzunt stim da las jeans che la glieud porta e mes patratgs daventan filosofics: Il mund è sanestrà. Mintg’onn creeschan ils designers novas jeans. Las pli modernas jeans èn las pli isadas. La tecnica da sblatgir daventa adina pli raffinada. Mintg’onn vegnan las jeans fabritgadas a moda anc pli persvadenta sco jeans veglias. E perquai che las jeans da quest onn vesan ora pli veglias che quellas da l’onn passà, ston ins dispit avair las novas. Total paradox. Para che la societad da consum, che po trasora cumprar insatge nov, resenta ina brama per il vegl, per l’isà, per valurs constantas. Na da smirvegliar: Il temp sa mida uschè svelt ch’il carstgaun tschertga almain en las jeans valurs perpetnas, u almain uschè perpetnas sco las jeans dal cowboy ch’è chavaltgà da Santa Fe fin en California e che ha mai stgamià chautschas. Forsa n’ha’l gnanca lavà ellas. Gea, talas valurs tschertga nossa societad. Per fortuna hai jau, Ludmilla Cahenzli, betg tals basegns e stun sur la chaussa. 

Ina dunna da mia posa s'avischina a l’ustaria. Ella ha mia postura. Ella porta jeans. Las jeans vesan ora bain, almain davanttiers. Probabel vesan ellas ora da davos uschè catastrofal sco quellas ch’jau hai empruvà ansant, pens jau e sbass mia egliada fin che la dunna è ida speravi. Lura guard jau suenter ad ella. Uau! Perfetg. Lavadas ora sco sch’ella purtass questas chautschas gia dapi decennis. Quellas stos jau avair!